Nieuwsberichten

Blijf op de hoogte van de laatste nieuwtjes door hieronder onze berichten te lezen - U kunt ook onze facebookpagina laden om zo op de hoogte gehouden te worden

4 maanden geleden

De Kopernunne

The end... ... Lees MeerLees Minder

 

Maak een opmerking op Facebook

Je verhaal brengen in de krant in alle eerlijkheid vergt veel moed! Respect daarvoor en ik hoop dat er jullie nog een mooie toekomst wacht!

Wat als je nog een kadobon kocht vlak voor de feesten? Mocht toch even gemeld worden dacht ik??? 150 eur kwijt !!! 😡😡 daar gaat mijn mama haar kerstkado

Het einde van iets betekend de start van iets nieuws. Succes in jullie nieuwe start wat jullie ook maar kiezen of beslissen.. toi-toi-toi

Jullie hebben er iets mooi en lekker van gemaakt...jammer

Heel jammer,het was top,veel succes verder x

Hoezo, sluit het restaurant definitief? écht jammer !!

Op naar een nieuwe uitdaging Cindy Dekien en Ronny Pieters het lukt jullie zeker ! Succes alvast en vele grtjs van ons X

Succes in de nieuwe start. Is de bestaande zaak over gelaten

Zo spijtig 😏

Echt spijtig. Was top

+ Bekijk vorige opmerkingen

4 maanden geleden

De Kopernunne

Laatste weekend voor De Kopernunne, vanaf maandag voorgoed gesloten. ... Lees MeerLees Minder

Laatste weekend voor De Kopernunne, vanaf maandag voorgoed gesloten.

 

Maak een opmerking op Facebook

Awel, het allerbeste gewenst met wat volgen mag ! Tis bij jullie altijd lekker en gezellig geweest.

Spijtig, was zo’n mooi iniatief van zo’n tof koppel

erg 🙁

We zullen jullie heel erg missen 😭

Succes !

Jammer het was áltijd lekker

Jammer, was toch altijd lekker

Ronny Pieters en Cindy Dekien ondanks dit wensen we jullie het allerbeste toe ! Op naar een nieuwe uitdaging...héél véél succes !X

Oei niet leuk maar succes met ...

Jammer dat het zo moet zijn 😢

Zeer jammer. Wij kwamen heel graag bij jullie. Veel succes nog verder. !!

Ommekeer?

Ik vond het heel lekker en gezellig bij jullie... Ik wens jullie veel succes met het volgende!!!😀👍

Jullie hebben het goed gedaan en wie kent er beter hoe een verse vis eruit ziet. Het was lekker. Nieuw begin. Succes

Hoe komt het 😢

jammer ....is er altijd lekker .....en altijd vriendelijke bediening

Wat gebeurd er

Jammer 🙁

+ Bekijk vorige opmerkingen

4 maanden geleden

De Kopernunne

Mijn grootvader.IN MEMORIAM MARCEL PIETERS. EEN ECHTE OOSTDUINKERKSE PAARDEVISSER OVERLEDEN IN ALLE STILTE...uit De Zeewacht van 1 februari 1985.

HET GEBEURDE 34 JAAR GELEDEN…

Halverwege de maand januari ’85 overleed de 73-jarige Marcel Pieters in het oude vissersdorp ‘Oyenkerke‘ (Adinkerke). In alle stilte. Marcel Pieters, een rasechte ‘Osdunkerkenoare’, paardenvisser van beroep, leefde er sinds een 15-tal jaar ietwat teruggetrokken, weg van de haastige wereld. Hij was één van de laatste overblijvende uit de galerij der echte paardenvissers die het beroep nog uitoefenden om den brode. Aan de dood van deze rasechte paardenvisser werd weinig ruchtbaarheid gegeven. En toch was Marcel Pieters een merkwaardige man. Merkwaardig om verschillende redenen. Wat weinig weten, hij was destijds ook één der medestichters van de garnaalstoet. Overbekend bij de lokale bevolking en geliefd bij de toeristen, tot hij er zo’n 15 tal jaar geleden mee stopte en zich stilletjes terugtrok in het geboortedorp van zijn echtgenote.

Wij praatten over hem met paardenvisser ‘Mang’ Vanbillemont, die hem door en door gekend heeft en z’n jongste zoon Daniël Pieters. Onze oprechte dank voor hun bereidwillige openheid, evenals aan Eric Leerman, die het foto-en, feitenmateriaal ter beschikking stelde.

Marcel Pieters

Marcel Pieters zag het levenslicht te Oostduinkerke op 12 maart 1912, ‘en is van vo de ‘Groote Orlooge’’ zegt men er , en huwde met Rachel Timmerman, een ‘gildige’ (mollig, kloek, of goeëd te passe) boerendochter van de grote hofstee rechtover het Melipark, inmiddels Plopsaland. Een huwelijk dat dra gezegend werd met drie kinderen, waarvan zoon Louis, reder was te Oostende, Daniel vogelhandelaar te Oostduinkerke, en dochter Martha, die samen met haar man Michel Lehouck een schildersbedrijf runde in dezelfde gemeente. Het echtpaar Pieters-Timmerman dreef een kleine boerderij met enkele koeien en een paard, tot Marcel gebeten werd van de microbe van het paardenvissen.

TE VOET VAN WATOU

Sinds de Zouaven, kort na de oorlog ’14-’18 hun muilezels hadden verkocht aan de plaatselijke bevolking, was het op zich niet zo bijzonder, dat Marcel er zich voor de garnaalvangst ook twee exemplaren ging aanschaffen. De manier waarop was dat wel, want hij trok ervoor naar Watou en vandaar kwam hij met de twee dieren, waarvan één zeer koppig, dan maar te voet terug naar Oostduinkerke. Dat kostte hem anderhalve dag. Maar hoe dan ook, hij is er mee thuisgeraakt.

MINA EN JUULTJE

Van dan af werd ‘Mina‘ zijn trouwe muilezel, terwijl ‘Juultje’ bestemd was voor zoon Daniël, die er in zijn jonge jaren dan ook enige tijd mee gevist heeft. Dat niet alleen, want werden ook ingezet tijdens het seizoen voor ritjes op het strand met de toeristen. Meteen een geliefd onderwerp voor vele amateurfotografen, zodat er van Marcel en Mina wellicht nog duizenden foto’s circuleren over de hele wereld.

DE EZELS ALLEEN OP WEG

Op een vroege morgen rond vijf uur maakten Marcel en zoon Daniël zich klaar om met Mina en Juultje naar zee te trekken. Beide spannen stonden gereed met het nodige gerief op de karren, terwijl de vissers zelf in de gauwte nog enkele ‘stuten’ met een ‘tasse kaffie’ naar binnen speelden. Terug buiten stelden zij tot hun ontzetting vast dat de ezels met hun gerij verdwenen waren, richting zee. Voor Mina niet zo erg, want die was al vertrouwd met de ‘luchten’ (verkeerslichten) op de ‘bings’ maar Juultje zou maar rechtdoor lopen, groen of rood licht… Gelukkig bleken de beesten niet ‘stief gepresseerd’ zodat Marcel en Daniel ‘an de Moeder Lambiek’ (nu: Carrefour in de Leopold II-laan) neunder vieloo (hun fiets) op de kar konden gooien, en de teugels in handel nemen.

PIETERTJE EN DE WALVIS

Op een andere prille morgen, dag was nauwelijks in de lucht, ontwaarde Marcel al van ver in de branding een grote, donkere massa, die bij nader toezien het kadaver van een echte walvis bleek te zijn. De eerste aan wie de haastig naar ’t dorp teruggelopen Marcel het nieuws kon vertellen, was meester Chieux, die hem oplettend aankeek en reageerde met “Pietertje, waar heb jij vannacht gezeten? Wij zijn toch geen 1 april vandaag?” Toen het bericht kort daarop door anderen bevestigd werd stroomde het halve dorp naar het strand! Anno 1939 was dat.

PIETER DE NACHT- EN ZONDAGSVISSER

Op een nacht droomde Marcel van een reuze garnalenvangst, net zolang tot hij na lang draaien en keren zijn vrouw wakker maakte en zei: “Rachel, ik ga gaan vissen”. Pieter ging en kwam terug in een ‘aai en een draai’ met 45 kg schone en grote garnalen! Trouwens, als er veel garnaal zat, aarzelde hij evenmin om er ook ’s zondags op uit te trekken, in tegenstelling tot de anderen. ’t Was dan wel een teken dat Pieter drinkgeld nodig had.

MEDESTICHTER VAN DE GARNAALSTOET

’t Was in 1949 dat Marcel Pieters meewerkte aan het initiatief van wijlen burgemeester Honoré Loones tot oprichting van de eerste garnaalstoet, samen met Edmond ‘Jan’ Ollieuz en Achiel Legein. Waarbij Marcel zijn medemaats-garnaalvissers ging overtuigen om ook mede te werken aan een stoet, die toen nog helemaal ‘echt’ was, met achter de fanfare alleen maar de garnaalvissers en IJslandvaarders en niets anders…

DE GALERIJ WORDT KLEIN

De huidige nog actieve paardenvissers zijn nog met zeven (n.v.d.r. schrijfmoment 1985) Victor ‘Boerel’ Geryl, ‘Mang’ en Roland Vanbillemont, Maurice Denecker, Jules Durand, Eddy D’ Hulster en Marcel Dedrie. Geen van hen is nog ‘beroeps’ en het gebeurt allemaal buiten de gewone daguren of kostwinning. In afspraak met de Dienst voor Toerisme i tijdens het seizoen (juli-augustus)mits een zekere vergoeding. Helemaal ‘echt’ is het dus allemaal niet meer, maar wij behoren niettemin ook tot diegenen die het schouwspel nog steeds boeiend en schilderachtig vinden, en daarbij vergeten, dat het nog slechts voor de ‘show’ gebeurt. Wij kunnen het ons nu nauwelijks voorstellen, dat deze galerij van garnaalvissers ooit volledig zou verdwijnen en toch dreigt het gevaar.

NOOIT RIJK GEWORDEN

Een man, die leefde als een ‘Pallieter’, een echte volksvriend, een fraai uitgedoste vent (n.v.d.r. froaie vint werd door ‘Keuningsje’ vernederlandst naar fraai, maar betekent eigenlijk in ons dialect braaf) als collega, zegt ‘Mang’ over hem. Jaarlijks stond hij nog aan ’t gemeentehuis (nu: Erfgoedhuis) om z’n ouide vrienden in de garnaalstoet de hand te gaan drukken. De kinderen zijn inmiddels welstellende burgers geworden. Gans Oostduinkerke herinnert zich een paardenvisser en een vader, die ongetwijfeld op zijn manier ook gelukkig was.

met dank aan.... Luc Vanmassenhove voor de facebookpagina van ‘De Vrienden van NAVIGO’
... Lees MeerLees Minder

Mijn grootvader.

 

Maak een opmerking op Facebook

Had zo’n voorgevoel dat het over je grootvader ging ... je pa was waarschijnlijk Louis, reder te Oostende 🤗

4 maanden geleden

De Kopernunne

Lekkere garnalenbisque😛 ... Lees MeerLees Minder

Lekkere garnalenbisque😛

4 maanden geleden

De Kopernunne

Nog plaatjes vandaag!!! ... Lees MeerLees Minder

Load more